Стар метод повторно ја спасува природата: Земјоделците ги враќаат живите огради

Живите огради, познати како hedgerows, се составени од густо засадени грмушки и дрвја. На прв поглед тие служат само како природна граница меѓу нивите и пасиштата, но во реалноста претставуваат мали екосистеми во кои живеат птици, инсекти, мали цицачи и бројни растителни видови.

Природни автопати за дивиот свет

Особено важна е нивната улога како еколошки коридори. Во земјоделски предели каде што природните шуми и живеалишта се поделени на изолирани површини, живите огради им овозможуваат на животните да се движат од едно живеалиште кон друго.

Тие обезбедуваат храна, засолниште и места за размножување, а истовремено ги поврзуваат преостанатите природни области. Токму затоа нивното исчезнување може да има многу поголемо влијание врз биодиверзитетот отколку што сугерира нивната големина.

Во Британија живите огради се особено значајни за птиците, но и за пеперутките, пчелите и другите опрашувачи, како и за малите цицачи што ги користат како засолниште и патеки за движење.

Стара техника повторно станува актуелна

Во фокусот повторно се враќа традиционалната техника позната како hedge laying. Наместо оградата едноставно да се исече или целосно да се отстрани, стеблата и гранките внимателно се засекуваат, наведнуваат и испреплетуваат.

На тој начин се создава густа природна бариера која продолжува да расте и да живее.

Методот некогаш бил вообичаен дел од британското земјоделство, но со механизацијата и индустриското земјоделство постепено почнал да исчезнува. Денес повторно се обновува и како традиционален занает и како практична алатка за заштита на природата.

Не се важни само за животните

Придобивките од живите огради не завршуваат со биодиверзитетот. Тие можат да го намалат влијанието на ветерот врз земјоделските површини, да помогнат во задржувањето на водата и да го намалат површинското истекување и ерозијата на почвата.

Дрвјата и грмушките во нив апсорбираат и јаглерод диоксид, што значи дека густата мрежа живи огради може да придонесе и во напорите за намалување на јаглеродот во атмосферата.

Враќање кон природата наместо нова технологија

Приказната за британските живи огради покажува дека решенијата за современите еколошки проблеми не мора секогаш да доаѓаат од нови технологии.

Понекогаш одговорот веќе постои со векови.

Со обновување на природните граници меѓу земјоделските површини истовремено може да се помогне на дивиот свет, да се заштити почвата, да се создадат коридори за опрашувачите и да се направи земјоделскиот пејзаж поотпорен.

Токму затоа старата британска традиција денес повторно се разгледува како дел од современата борба за обновување на биодиверзитетот и создавање земјоделство што може подобро да функционира заедно со природата.